Week 7: Kippen zijn eng…

Hoe bijzonder is dat, ik heb een hele week achter de rug waarin er zo veel is gebeurd maar eigenlijk ook weer niet.

Afgelopen maandag ben ik eerst voor controle naar de kliniek geweest. Eerst met een assistente voor het wegen (-4kg…SHIT) en daarna met de arts, even de wondjes checken (nog maar 2 open schotwonden. Dat gaat goed 😊) en daarna even een praatje over hoe het me tot nu toe is bevallen. Tja, zij vond die 4 rottige kilo’s toch ook wel wat weinig dus ze wilde het gaan bespreken in het artsenoverleg. Hè hè, eindelijk word ik serieus genomen. De arts zou contact met me opnemen na het overleg. Dat was dus op dinsdag: Triiiiiing….
”Met Cindy”
“Goedemiddag, je spreekt met Dr. blahdieblah. Tijdens het artsenoverleg blah blah… conclusie… Voorheen at je veel te weinig blahdieblah en nu 6 eetmomentjes blah blah…. Komt dus allemaal goed. Gewoon nog even afwachten.”
Ja lekker dan! Dat zijn dan mensen die ervoor hebben gestudeerd. Zucht, ik wacht wel weer. Over 4 weken moet ik terugbellen om te vertellen hoe het gaat.

Afgelopen week is ook de week geweest dat ik een visum ging aanvragen voor mijn man en mij. We gaan samen een weekend naar St. Petersburg. Weet hoe moeilijk dat is? Echt, ik zweer het je, als je geen hersenchirurg bent dan lukt het je niet. Gelukkig ben ik dat (eh…?) en na 3 pogingen, 5 telefoontjes en 12 e-mails denk ik dat het is gelukt. We vertrekken 1 maart en de visa zijn 28 februari klaar….hopelijk. Overigens denk ik dat we uiteindelijk allebei 3 visa krijgen (en 375 euro per persoon armer zijn) omdat ik het via 3 verschillende bureaus heb geprobeerd maar het ene bureau zei dat een visum 10 werkdagen zou duren (dat ging dus niet) en bij het andere bureau kon ik al niet eens meer een afspraak maken. Overigens ga je eerst een heel circuit in, inclusief alle betaalgegevens, en dan op het moment dat je een afspraak wilt maken loopt het spaak.
Oh, en had ik al verteld dat mijn man van te voren nog even op reis moet? Als het goed is landt hij 1 maart ’s ochtends en zie ik (met onze visa) hem op Schiphol voor de vlucht naar St. Petersburg.
Ik heb mijn man herinnerd aan 18 jaar geleden toen hij ook op reis moest en 3 weken voor onze vakantie thuis zou komen, 2 weken, 1 week, 3 dagen, dezelfde dag. Uiteindelijk zagen we elkaar 4 dagen na het begin van onze vakantie in Sri Lanka, onze vakantiebestemming.
Nou ja, we zien wel. Dit is gewoon typisch “Travelling De Muynckies style” oftewel: “Geen zorgen, dat vliegtuig gaat heus wel weg zonder ons!”

Overigens zijn afgelopen week wel de meeste van mijn jongleerballen gevallen. Ik heb in die maand na de operatie toch iets te snel en veel te veel willen doen. Ik ben echt heel erg moe, ik voel me ook niet zo lekker en daarbij heb ik dan ook nog een migraine aanval gehad. Gelukkig had ik een plastic zakje in de auto en ,door de gastric bypass, geen gal meer met spugen. Had ik nog wel gal gehad, dan had ik niks aan een boterhamzakje want dan spettert het alle kanten op. Uiteindelijk moest ik gewoon even wat gas terugnemen. Dat is nog niet zo makkelijk hoor met een baan, een winkel, een gezin, een huishouden, 2 honden.
Dat is precies de reden dat ik wil verhuizen. Geen stress meer. Gewoon lekker dit achterlijk grote huis verkopen en op het platteland gaan wonen. Een paar paardjes op het land, een varkentje, de hondjes lekker buiten en misschien nog een geitje 😊 Geen kippen hoor. Kippen zijn echt heel eng. Vlinders ook maar die heb je niet echt voor het uitzoeken, die komen gewoon aan gefladderd.
Maar kippen? Kippen zijn gemeen. Ze kunnen ook vlees eten, wist je dat? En vliegen!
Een paar jaar geleden ben ik in Thailand aangevallen door een kip. Ik zat relaxed buiten een sigaretje te roken (toen rookte ik nog ja!) en daar kwam een kip aangelopen met een paar kuikentjes erbij. Ik bleef stil zitten en pakte mijn telefoon om een foto te maken (ik weet ook niet waarom. Alsof we in Nederland geen kippen hebben? Maar ja, dit was een Thaise kip, heel anders natuurlijk). Die moeder-kip keek me vals aan, sloeg haar vleugels uit en vloog op me af. Nou ben ik opgegroeid in een flat en het enige wat ik van kippen wist was dat ze TOK zeggen. Ik wist dus niet dat ze konden vliegen. Nou, die rot kip vloog op me af en het enige wat ik kon doen was dat ding weg slaan. Het had het gewenste effect want die moeder-kip en haar baby-kippetjes gingen er van door. De rest van de vakantie zijn die kip en ik elkaar uit de weg gegaan. Zodra we elkaar tegenkwamen, ging zij de ene kant en ik de andere kant op.

chicken

Maar gewoon relaxed en kleiner wonen zou wel fijn zijn en dat als je uit je raam kijkt, je niks anders dan ruimte ziet. Oh, en al die dieren natuurlijk. Mijn eigen kleine dierentuin.
Ik denk dat we Elmo dan ook beter zindelijk krijgen. De hondenfluisteraar is afgelopen woensdag langs geweest en zij heeft ons geadviseerd om een kattenbak te kopen waar we Elmo ieder uur op moeten zetten. Eigenlijk zouden we Elmo ieder uur even naar buiten moeten nemen maar dat is lastig in de stad. Ook is Elmo oververmoeid. Het kan ook zijn dat hij ADHD heeft maar hij op zeker heel actief. Puppy’s moeten over het algemeen zo’n 21 uur per dag slapen. Hahahahahahahaaa…. Ja hoor! Precies, daarom is Elmo dus oververmoeid. We moeten hem ook vaker scheiden van Muppet zodat Elmo wat minder raakt afgeleid en meer kan slapen. Als Elmo beter is uitgerust, wordt hij ook sneller zindelijk. Kortom, ons tweede hondje met een gebruiksaanwijzing.

Toen ik deze blog begon, ging het natuurlijk om de Camino en de gastric bypass en mijn gebroken voet. Als ik nu deze week teruglees, heb ik over van alles geschreven behalve over mijn gebroken voet (nog steeds een beetje gebroken) en over de Camino. Nou, heb ik even nieuws voor jullie!!!!


Ik heb mijn officiële pelgrimspaspoort ontvangen. Vanaf afgelopen woensdag ben ik officieel een pelgrim. Binnenkort ga ik op zoek naar een cape. Een pelgrim draagt een cape…vind ik. Eentje met een hele grote capuchon en waarin je kunt verdwijnen. Ik moet er alleen nog wel even over nadenken hoe ik die cape moet gaan dragen. Ik heb natuurlijk ook een grote rugzak op mijn rug tijdens de Camino. Als ik die cape daar overheen draag, ben ik een soort Quasimodo. Maar die rugzak over de cape kan ook weer niet want hoe maak je ‘m dan vast? Niet over je armen want die zitten verstopt in de cape.
Ik ga daar aankomende week even over nadenken.

Tot volgende week 😊

cloak
Pelgrim
hunchback
of Quasimodo?

6 gedachten over “Week 7: Kippen zijn eng…

  1. Wat heb je weer onwijs leuk geschreven👍
    Een week waar veel in gebeurd is zo te lezen.
    We missen je wel bij chiropractie Oosterheem hoor !! Hoop je daar gauw te zien dan kunnen we bij kletsen. Dat is lang geleden. Misschien kunnen we dan ook een afspraak bij jou boeken 🤣

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s