Week 8: Vrouw zoekt hobby…

Ik heb, na mijn kleine terugval verleden week, besloten dat ik het wat rustiger aan moet doen en dus heb ik me bedacht dat ik een hobby nodig heb. Na heel hard nadenken wist ik het nog steeds niet en ben ik gaan Googlen. Op Google heb ik een heleboel lijstjes gevonden zoals “Top 100 hobbies” of “Ik verveel me en ik wil een hobby”.

Die laatste staat overigens op het Viva Forum en dus haakte ik al heel snel af. Sorry maar ik vind de Viva echt heel stom! Altijd van die dramatische naakt en/of seks artikelen. Of van die artikelen als “Mijn buurvrouw heeft een hekel aan onze poes”. Booooooring!

Nou, snel weer verder lijstjes bekijken en ik opende de lijst met Top 100 hobby’s. Eerst krijg je een hele lijst met sporten te zien. Kom op zeg! Ik zoek toch een hobby, geen sport?!Daarna zag ik een lijst met ‘Zen, Yoga en mindfulness’ hobby’s en mijn oog viel direct op ‘didgeridoo’. Ha ha ha, dat leek me wel wat. Of eigenlijk, dat leek me echt helemaal niks maar ik wilde wel weten hoe dat als hobby zou fungeren. Waar kun je überhaupt zo’n ding kopen? Zijn er speciale Didgeridoo winkels? Hoe neem je dat mee over straat? Wat is het werkwoord? Didgeridoo-en? Ik was toch wel nieuwsgierig dus even ‘Didgeridoo’ aanklikken, wat denk je? Er gebeurde helemaal niks! Heb je een hele lijst met 100 hobbies, kun je blijkbaar nergens op klikken. Dat is toch gek? Als je een hobby vindt dan wil je toch meer informatie?

Toch maar even verder kijken. Ik heb tenslotte inspiratie nodig. Dansen? Dat vind ik echt geen hobby. Lezen? Dat doe ik al genoeg, heb tenslotte mijn eigen bibliotheek en ook nog heel veel antieke boeken in mijn winkel. Dat noem ik ook geen hobby. Ruimtevaart? Eh…? Ik wil gewoon een cursus gaan volgen. Iets creatiefs. Beeldhouwen vind ik leuk maar dat heb ik al een keer gedaan. Been there, done that.

En toen zag ik het! In de lijst met cursussen zag ik “meubelmaken” staan. Dat is echt iets voor mij! Even Googlen wat er in Den Haag voor “meubelmaak”-adresjes zijn. Hebbes! Ik heb direct een email gestuurd of ik met de volgende beginnersgroep mee kan doen. De volgende dag kreeg ik een e-mailtje terug: “De beginnersgroep zit vol”. Ik heb helemaal naar beneden gescrold maar er stond verder echt geen tekst meer. Niks over wanneer er nog een beginnersgroep is, niks over een eventuele wachtlijst….gewoon helemaal niks! Blijkbaar is meubelmaken niet voor mij weggelegd.

Het volgende wat ik tegenkwam was “meubelrestauratie”. Ook leuk toch? Even informatie opgezocht en contact gemaakt. Zij had nog 1 plekje in april. Oh, dat is nou jammer. In april ga ik de Camino lopen dus dan mis ik al een kwart van de cursus.

Okay, even verder zoeken dan. Schilderen? Pottenbakken? Breien? Zilversmeden?

Het wordt pianoles! Ik heb een paar jaar geleden al even les gehad en dat ga ik nu weer oppakken. Tenminste, ik denk dat ik van weer van voor af aan moet beginnen maar dat geeft niet. Ik heb vast talent en speel binnen no time de sterren van de hemel. Een soort Jan Vayne maar dan met kort haar. Oh, en borsten. Ik ben dan eigenlijk meer een Jane Vayne. Wel moet ik nog even wachten met het reserveren van de concertzaal want ik heb nog geen bericht of telefoontje terug gehad over mijn proefles.

Al dat lopen wat mijn moeder en ik nu aan het doen zijn zou je natuurlijk ook als hobby kunnen beschouwen. Het kost veel tijd en het is leuk om te doen maar ik beschouw het toch meer als een sport. Een hobby vind ik iets waarbij je niet door weer en wind hoeft maar gewoon lekker binnen bent, een beetje aan het fröbelen bent en een tastbaar (of bij piano een hoorbaar) resultaat hebt. Het lopen gaf voorheen gewoon alleen een voldaan gevoel. Nu op dit moment meer een soort frustratie gevoel omdat ik maar zo’n korte afstand kan lopen maar dat gaat allemaal veranderen. Misschien dat ik de Camino als hobby zou kunnen beschouwen? Ik ben regelmatig allemaal informatie aan het opzoeken zoals de verschillende routes, de geschiedenis, welke rugzak heb ik nodig? Hoeveel kleding? Wat is de gemiddelde temperatuur? Welke bezienswaardigheden komen we tegen? Oooooh…ik heb er zo’n zin in! Maar ik moet nog 1,5 maand wachten. Ik heb al wel wat loopkleding gekocht bij Decathlon. Allemaal op de krimp natuurlijk en ik moet er nog een beetje inkrimpen dus als ik het nu aan trek zie ik eruit als een rollade. Strakjes tijdens de Camino pas ik alle kleding netjes en loop ik er flitsend en neon bij.

Gelukkig ga ik volgend weekend naar Sint Petersburg (of niet). Dat breekt een beetje de tijd (of niet). Daar ben ik ook informatie over aan het opzoeken (dat dan weer wel). Tja, dat negatieve komt omdat ik nog steeds niet weet of we onze visum op tijd krijgen. Ik had alweer een email gekregen dat ze onze aanvraag niet in behandeling konden nemen omdat er geen foto bij zat. Omdat ik die wel had ingeleverd, tegelijk met het hele aanvraagpakket en onze paspoorten, heb ik toch maar even opgebeld. Nadat ik heel lang in de wacht heb gestaan omdat ze even moesten checken wat er aan de hand was, kreeg ik te horen dat alle spullen compleet zijn en onze aanvraag in behandeling is genomen. Die email is dus onterecht verstuurd….denkt ze. Spannend!

Ik ben benieuwd hoe het straks in Sint Petersburg verloopt met mijn eten. Het wordt voor het eerst dat ik, na de operatie, buiten de deur eet. Voorlopig ging het afgelopen week met avondeten niet zo goed. Het viel iedere keer niet goed en dan werd ik weer misselijk. Heel onhandig want op deze manier spuug ik mijn avondeten eruit en kan ik die laatste snack niet eten waardoor ik echt te weinig eten op een dag binnen krijg. Misschien zit er te kort tijd tussen de middagsnack en het avondeten? Dat ik te vol zit? Of misschien ben ik spontaan allergisch geworden voor groenten? (Oei! Dat zou echt niet best zijn. Nah, ‘s-middags kan ik wel groenten eten dus dat lijkt me niet het geval). Het is wel iets om even aan te zien want anders moet ik de kliniek maar even bellen.

Tijdens de Camino wordt het ook wel lastig met eten. Je weet nooit wanneer je onderweg een eetgelegenheid tegenkomt en ik heb best wel stipte eettijden i.v.m. die 6 eetmomentjes. Ik ga toch maar de hulp in geroepen van mijn diëtiste. Zij weet vast hoe ik dit het makkelijkst kan oplossen. Misschien zou ik iets van repen mee moeten nemen? Niet teveel natuurlijk want het moet wel allemaal in mijn rugzak passen. Die rugzak wordt al zo zwaar met van alles en ik ben niet van plan om me eigen een breuk te sjouwen. Hmm, ik kan het ook stiekem bij mijn moeder in haar rugzak stoppen! 😉

“Cin, zullen we even pauzeren? Mijn rugzak is zoooo zwaar en ik kan niet meer!”

-Sjongejonge mam, Ik heb toch ook een rugzak en je hoort mij toch ook niet klagen? Kom, doorlopen!

Nou, na alle hectiek van afgelopen week heb ik wel wat rust verdiend. Ik heb een afspraak gemaakt bij Lemongrass en ga zometeen genieten van DE beste Thaise massage buiten Thailand.

Tot volgende week 😊

2 gedachten over “Week 8: Vrouw zoekt hobby…

  1. Brabant daar vind je alles😊 Een vriendin die je kan keren haken, breien, borduren en naaien. Prima hobby voor binnen en buiten. Samen zwemmen (als meerminnen). En met een moeder die meubels kan bekleden. Tja what more can I say ❤

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s