Week 10: Zooooo eclectisch…

Gek hè? Je knippert met je ogen en dan is het al weer week 10. Ik was natuurlijk wat laat met het verslag van week 9 maar toch… ik weet echt niet waar de tijd blijft. Eigenlijk heb ik gewoon geen tijd voor een hobby maar dat gaat toch gebeuren. Inmiddels heb ik namelijk een pianoleraar gevonden die mij les wil geven. Tenminste, hij wil kennismaken voordat hij beslist of hij mij les wil geven. Overigens is dat niet degene die ik in week 8 had benaderd hoor, die knakker heeft nog altijd niet gereageerd. Dit is een nieuwe waarvan ik via via het telefoonnummer heb gekregen. Tijdens ons telefoongesprek heb ik eerlijk verteld dat ik een nogal korte aandachtsspanne heb en dat het zijn taak als pianoleraar is om mij bij de les te houden (dus geen saaie toonladders). Volgens mij schrok hij daar wel van en wil hij daarom eerst kennismaken. Nou ja, ik ga het maandag wel zien.

dory
Wat heb ik verder nog allemaal gedaan afgelopen week? Hm, nou ja, ik heb natuurlijk gewerkt. In de Chiropractie kliniek en in mijn eigen winkel. Ik heb al eerder gezegd dat ik het allebei leuk vind en zolang het nog samen gaat, blijf ik lekker allebei doen. Op het moment dat het teveel wordt moet ik een keuze gaan maken, maar dat is nu nog niet nodig. Het leuke van allebei de werkplekken zijn de verschillende soorten mensen die je ontmoet. In de kliniek komen hele bijzondere mensen en ik vind het leuk om met ze te praten en om ze te helpen, jammer dat er ook nog (papier)werk bij hoort of dat tussendoor de telefoon gaat omdat iemand een afspraak wil maken…midden in mijn/hun verhaal. Bijzonder storend 😉
In mijn winkel komen ook verschillende soorten mensen. Je merkt snel genoeg of iemand alleen wil rondkijken of informatie nodig heeft, of allebei en dan misschien wel inclusief een praatje. Zoals vandaag, vandaag kreeg ik alleen maar hele leuke mensen in mijn winkel, een hele grappige tandarts met zeer diverse verhalen, een hele nette dame die zich versprak en iets zei over een “kutkastje” in de gang bij haar thuis en dan, als klap op de vuurpijl, een vreemde eend. Die vreemde eend was een meneer uit Chicago die, helemaal in het paars gekleed, binnen kwam stormen en me allemaal complimentjes gaf over hoe leuk en klasse al mijn spulletjes zijn en vooral de pop (zie foto)… “Zoooo eclectisch! Hoe kom je erbij? Die hele pop aangekleed met een shawl, kettingen, waaier, tasjes en dan ook nog maatbekers en theeketels eraan?”. Hij vertelde ook dat hij een foto had gemaakt die hij aan al zijn vrienden heeft gestuurd. Die meneer raasde als een grote wervelwind, al complimenten strooiend, door mijn winkel en toen hij weer naar buiten stormde liet hij mij achter met een grote grijns op mijn gezicht. Wat zijn er toch geweldige mensen op deze aardbol!
Ik heb ook wel een nare mensen binnen hoor. Ze krijgen altijd het voordeel van de twijfel maar als het te erg wordt, zet ik ze mijn winkel uit. Het gebeurt maar zelden hoor, tot nu toe 2 keer, maar ik vind dat mijn spulletjes veel beter tot hun recht komen bij bijzondere mensen en niet bij nare mensen. Lekker zakelijk, denk je nu misschien? Dat klopt, het is inderdaad niet zakelijk maar wel bevredigend!

eclectic

Wat eten betreft is het afgelopen week beter verlopen dan in Sint Petersburg. Ik denk dat ik voorlopig nergens naar toe ga, ik word gewoon een huismus. Het liefste een huismus op het Brabantse platteland, maar ik heb mijn man nog steeds niet zo ver dat hij het huis wil verkopen. In ieder geval is het makkelijker om te eten/drinken als er regelmaat is en niet zoals in St. Petersburg met uitslapen, museum in, kerk uit, lunchroom in, restaurant uit etc.
Afgelopen vrijdag heb ik de kliniek maar eens teruggebeld. Ik moest nog laten weten hoe het afvallen gaat sinds de operatie (nu 7 weken geleden) en of er inmiddels wat vooruitgang in zit? Ook of ik zelf nog vragen/klachten heb.
Nou, dat afvallen is nog altijd veel te langzaam (nu 10kg), maar volgens de arts aan de telefoon zijn er sneltreinen en diesels. Fijn, ik ben dus een (hele langzame) diesel. Verder heb ik al een week of 3 pijn aan de linkerkant. Ik dacht dat het mijn milt was totdat iemand me vertelde dat mijn milt daar helemaal niet zit.
Niet? Huh? Weet je dat zeker? Toch maar even Googlen.
Verrek, daar zit mijn milt helemaal niet.
Volgens de arts zijn dat mijn darmen die waarschijnlijk een beetje in de war zitten na de operatie. Ik moet het even in de gaten houden en als het niet minder wordt, of erger wordt, dan moet ik direct contact met ze opnemen omdat er dan misschien een knoop in mijn darmen zit. Hm, ik denk dat miltpijn beter was geweest want ik zit echt niet te wachten op een kluwen darmen in de knoop terwijl ik dadelijk de Camino aan het lopen ben.

milt
Ik heb nagedacht over het eten tijdens onze Camino, omdat het in Sint Petersburg zo moeilijk was. Toch zie ik dat helemaal niet somber in, sterker nog…ik denk dat het daar prima gaat. Zeker ook omdat mijn moeder echt heel supportive is en waarschijnlijk gewoon met me mee eet/drinkt. Aangezien we toch niet weten waar/wanneer we een cafeetje tegenkomen is het belangrijk dat we zelfs ons eten en drinken in de rugzak meenemen. Problem solved!
Binnenkort gaan we maar eens op zoek naar de juiste rugzak om al dat eten en drinken in mee te nemen. Ik heb al een leuke roze bij de Decathlon gezien maar volgens experts mag ik me niet laten leiden door de kleur. Wat???? Ik kan toch niet met een poepkleur rugzak lopen? Of met een saaie mosgroene? Nee zeg, ik moet me laten adviseren over hoe de juiste gewichtsverdeling is en waar de banden op leunen etc. Saai hoor! Waar is de tijd dat een rugzak half op je rug hing en de juiste kleur (roze!) had? Oh wacht, dat was in de ‘80’s. Nou ja, ik kan altijd de glitterlijm er bij pakken en tegenwoordig heb je ook (weer) leuke patches die je erop kunt naaien. De Jacobsschelpen heb ik al, met dank aan een vriendinnetje. Die krijgen een ereplaats op mijn (hopelijk roze) rugzak.

Over mijn voet ga ik het dit keer niet hebben. Die hak ik er gewoon af, of zo. Hij wordt toch niet beter en blijft me mateloos irriteren. Er was een cliënt in de chiropractie kliniek die vroeg of hij mijn voet mocht aanraken. WTF??? Hoezo? Doe eens normaal! Het blijkt dat die meneer iets met Reiki of zoiets doet. Hm, okay. Ik kon gewoon mijn schoenen aanhouden dus waarom niet? Enfin, die meneer ging op de grond zitten en nam mijn rechter Ugg tussen zijn handen. Hoe bizar! Mijn voet en mijn enkel werden helemaal warm. Na een minuut of 5 liet hij mijn voet los en die is de rest van de dag na blijven gloeien. Hij zei dat mijn enkel ook niet goed was (grappig, dat had mijn fysio ook al gezegd) en de volgende keer zal hij zich ook daarop concentreren. Weet je, baat het niet, dan schaadt het niet. Als ik met Reiki de Camino kan lopen, waarom niet.

reiki

Zo, ik ben wel weer klaar met deze week.

Tot volgende week 😊

4 gedachten over “Week 10: Zooooo eclectisch…

  1. Wat onwijs leuk om je verhalen te lezen !! Je kan er zo een boek van maken als je al je verhalen bij elkaar doet !
    We missen je wel in Zoetermeer hoor!!
    Hoop je weer eens te zien !

    Liked by 1 persoon

    1. Als je nou aan iedereen de link doorstuurt word ik vanzelf superberoemd 🙂
      Ik ben alleen nog maar op vrijdag in zoetermeer en ik mis jullie ook hoor! Heb je moeder al gezegd dat jullie een keer een theetje moeten komen drinken op zaterdag in mn winkel xxxxx

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s