Week 100 of zo: Allemaal geraaskal…

Ik heb van verschillende kanten te horen gekregen dat het te lang duurt voor er weer een nieuwe post komt. Sorry daarvoor. Het is gewoon een beetje een gekkenhuis op dit moment. Heel veel dingen spelen momenteel en het is een janboel in mijn hoofd. Ik heb dan ook maar besloten om mijn blog alleen in het Nederlands te schrijven. Volgens de statistieken van WordPress wordt mijn blog toch niet veel gelezen dus waarom zou ik dan de moeite nemen om het ook in het Engels bij te houden? Als ik commentaar krijg dat mensen het niet kunnen lezen kan ik het altijd nog in het Engels vertalen maar dat zien we dan wel weer. Laat ik jullie wel waarschuwen dat mijn post een beetje warrig is dit keer maar dat is om mijn hoofd leeg te maken. Als ik dan toch geen miljoenen lezers heb, schrijf ik maar gewoon voor mezelf en ik begin gewoon bij terugdenken aan mijn vakantie….

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Want wat een heerlijke vakantie heb ik achter de rug. 22 dagen Bonaire! Zoals ik in mijn laatste post al had beloofd heb ik iedereen gespamd met mijn vakantie foto’s maar om jullie niet al te jaloers te maken heb ik de foto’s verspreid over mijn persoonlijke Facebook pagina, mijn persoonlijke Instagram pagina, mijn zakelijke Facebook pagina en mijn zakelijke Instagram pagina. Waarom op de zakelijke (antiek)pagina’s vraag je je misschien af? Nou, omdat ik wat heb geschreven over de geschiedenis van Bonaire, synchroonzwemmen, leguanen, kitesurfen etc. Mocht je dat leuk vinden, kijk dan maar eens op de Facebookpagina van Cinderella’s Vintage & Antiek.
Ik had jullie ook via mijn blog willen spammen met de meest geweldige foto’s maar daar heb ik het dan weer net veel te druk voor gehad. Ik ga dat nu gewoon nog even in sneltreinvaart doen 😊

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Voordat ik op vakantie ging, had ik mezelf voorgenomen om te leren kitesurfen. Ik had een lespakket afgenomen van 5x 3 uur privéles want dat leek me het beste. Nou, dat heb ik geweten! Eerst leer je op het strand hoe je met een (mini)kite overweg kan en daarna krijg je uitleg hoe je een kite klaar maakt en oplaat. Wist je dat je zo’n ding met een pomp zelf op moet pompen tot 8 Bar? Dat is echt heel zwaar hoor en zeker in 30 graden! Het zweet droop al van me af voordat ik dat ding überhaupt in de lucht had. Vervolgens ga je met een bootje de zee op en krijg je de vuurdoop (eigenlijk was het een waterdoop maar zo gaat het spreekwoord niet). Je begint eerst zonder plank omdat je moet leren om te ‘bodydraggen’. Je leert dus hoe je je lichaam kunt gebruiken om te sturen tegen de wind in. Dat is wel een vereiste want als je je plank verliest moet je terug kunnen sturen om de plank weer te pakken. De rest van de technische details sla ik voor het gemak even over. Eenmaal op het bootje haakte de instructeur de kite aan mijn harnas en voordat hij nog iets kon zeggen had de wind grip op de kite en werd ik de zee in getrokken.
Whoah!!!  Over een spontane start gesproken….., dan maar direct uitproberen wat ik had geleerd en dat was de kite op 12 uur houden en dan naar 2 uur (power zone) insturen. Natuurlijk stuurde ik (veel te) agressief de kite in de ‘power zone’ en whooooop……ik werd gewoon het water uitgetrokken, vloog een stuk en landde weer keihard in het water. Dat was natuurlijk niet de bedoeling maar ja, alle begin is moeilijk. Aan het einde van de les had ik al wat vaardigheden te pakken en had alweer zin in de volgende les.
Overigens had ik geen rekening gehouden met eventuele spierpijn. 619-09016323Na les 1 had ik namelijk al zo’n ongelooflijke spierpijn dat ik dacht dat ik nooit meer normaal zou kunnen bewegen. Mijn armen waren zo slap als spaghetti, mijn benen voelden als rubber, ik zat onder de blauwe plekken en ik had met al mijn lichaamsopeningen zoveel zeewater geschept dat ik klotsend rondliep.
Gelukkig gingen de daarop volgende lessen steeds beter en tijdens de laatste les kon ik zelfs heen en weer kitesurfen zonder dat ik keihard op mijn plaat ging. Ik kon zelfs zonder te klotsen over het strand teruglopen.
Dit was echt één van de gaafste dingen waar ik ooit les in heb gehad. Telkens als ik “keihard” over de golven surfte kwam er een overwinningskreet uit omdat ik me realiseerde dat ik de kite onder controle had…wat een goed gevoel geeft dat!  😉
Dit ga ik zeker weten nog vaker doen, alleen niet in Nederland want de Noordzee trekt me dus echt niet. Kitesurfen wordt dus gewoon mijn hobby wanneer ik ergens in een tropisch oord ben. In november ga ik even naar India dus misschien hebben ze daar wel een kitesurfschool?

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Wat we tijdens de vakantie ook nog “even” hebben gedaan is ons huis verkopen. Precies, het is zo ver…. De tijd is aangebroken voor een volgende periode in ons leven. Het wordt een soort episode van: “Stadsmeid wordt boerin”. We weten dan nog wel niet waar maar dat zien we wel weer. Een voorwaarde voor de verkoop van ons huis was dat we het in december op moeten leveren en zonder nieuw huis is dat best lastig om te regelen. Eerst al onze spullen (inclusief mijn antiekwinkel) naar een opslag verhuizen en tijdelijk iets gemeubileerds huren totdat we een nieuw huis vinden, dan kunnen we daarheen verhuizen. Best wel een dingetje dus maar inmiddels zijn we al zo vaak verhuisd dat we dit vast wel voor elkaar krijgen. Toch? Om eerlijk te zijn zie ik er best wel tegenop. In mijn hoofd is het al zo’n rommeltje en dit maakt alles er niet gemakkelijker op. farmgirlHet vooruitzicht van alle rust ergens in the middle of nowhere is wat me op de been houdt. Dieren om me heen, een moestuin, een kruidentuin, mijn winkel in de schuur en een Bed & Breakfast. Die laatste overigens wel zonder (geserveerd) Breakfast dan. Het keukentje wordt voorzien van basisartikelen en verse eieren van mijn eigen kippetjes.  De mensen maken hun eigen ontbijt maar want zij komen tenslotte ook voor de rust en dan werkt een stuiterbal die om 7am ontbijt komt serveren wellicht averechts.)

Eens zien, wat is er nog meer gebeurd? Ik heb al zo lang niets meer geschreven. Ojaaa….grappig verhaal over mijn ADHD kant. Ik weet niet of jullie het nog herinneren maar ik weet pas sinds afgelopen april dat ik ADHD heb en het is nog steeds een soort ontdekkingstocht voor mij. Ik weet dat mijn oudste dochter nu, als ze deze post leest, met haar ogen rolt maar iedere keer wanneer er weer een puzzelstukje op zijn plaats valt, heb ik een hallellujah moment. Helemaal onderaan als P.S. zal ik een stukje plaatsen dat door Nadia Salwin is geschreven. Zij schrijft daarin precies hoe het er aan toe gaat in haar hoofd (en mijn hoofd). Dat maakt alles zoveel duidelijker 😉
Oja, om maar weer even terug te komen op mijn grappige anecdote, in het begin (april) kreeg ik allemaal gesprekken en testen om uit te vinden of ik ADHD had en één van die testen was een concentratie test. Zo’n test duurt 20 minuten en is het meest saaie wat je je kunt bedenken. Je staart naar een monitor en er verschijnt om de zoveel seconden een rood rondje, een blauw rondje, een rood vierkantje of een blauw vierkantje. concentratieZodra het plaatje hetzelfde is als het plaatje daarvoor moet je op een knopje drukken. Tijdens zo’n test word je beweeglijkheid gemeten, je reactiesnelheid en de fouten.
Pas geleden had ik een afspraak met de psychiater om te zien hoe het met de medicatie gaat (dexamfetamine) en stelde hij voor om de test opnieuw te doen zodat we kunnen zien of de medicatie daadwerkelijk aanslaat. Aangezien ik nog nooit de resultaten van de 1e test had gezien vroeg ik hem of ik dat kon zien. “Tuurlijk” zei hij en draaide zijn monitor naar me toe. Ik zag 2 tabellen waarvan eentje met allemaal stipjes in een bepaalde bandbreedte en een kruistabel. Nu kon ik zo snel geen index vinden en wist ik niet precies waar ik op moest letten maar beide tabellen zagen er redelijk rustig uit. Ik vroeg aan de psychiater waar ik naar moest kijken want ik zag niets bijzonders? Hij keek me een beetje raar aan en keek naar het scherm. “Oh, hahaha, ik snap wat je bedoelt!”.
Oh ooooh….wacht effe…. als je psychiater je uitlacht klopt er iets niet….
Hij vervolgde: “Deze tabellen geven het gemiddelde weer van een vrouw van jouw leeftijd. Ik scroll even naar beneden en dan kun je die van jou zien!”.
Je begrijpt….mijn tabellen zagen er compleet anders uit, vooral die kruistabel wat de beweeglijkheid voorstelt. Inmiddels heb ik de test nog een keer gedaan, dit keer met medicatie, dus ik ben benieuwd of er verbetering is maar ik denk van wel. Ik ben best wat rustiger geworden….al zeg ik het zelf.

Alleen dat “dingen afmaken waar je aan begint” is nog heel moeilijk. Zo ook met deze blog. Iedere keer begin ik met een verhaal maar dan komt er toch weer wat anders wat ik ook moet/wil doen. Toch is het wel goed om te schrijven want op de een of andere manier denk je over dingen na en geef je ze een plekje, ik vergeet alleen welk plekje. Als ik dan verder wil schrijven kan ik vervolgens opnieuw beginnen omdat het verhaal alweer is verouderd en dan tegen de tijd dat mijn post eindelijk klaar is, is het een ‘van de hak op de tak’ verhaal geworden. Nou ja, so be it. We doen het er dit keer maar mee. Als je een beetje moe bent geworden van al mijn warrige geraaskal, kijk je maar gewoon alleen naar de foto’s. Die zijn leuk genoeg 😉

Wat ook wel leuke foto’s zijn, is van mijn laatste Urbex avontuur met mijn jongste dochter. We hadden een spontaan mother/daughter bonding momentje op een zondagochtend. Ik had om 11.45am mijn balletles dus we hadden wat tijd over en besloten om een object ergens in Zuid-Holland te fotograferen. Nu moet ik wel oppassen wat ik zeg, ik kan b.v. geen locatie noemen aangezien Urbex strafbaar is. Blijkbaar valt dit onder Artikel 461 en/of Artikel 138 van het Nederlands Wetboek voor Strafrecht en kun je een boete krijgen, op het politiebureau eindigen of zelfs een strafblad krijgen. Best onverantwoord maar hoe dan ook, het is heel spannend en het kan hele mooie foto’s opleveren. Gelukkig kwamen we er ook dit keer goed van af. Nadat we een paar keer weg moesten duiken voor de beveiliging en ik bijna klem kwam te zitten omdat mijn boobies niet door een raam met tralies paste (die heb ik er één voor één langs een spijl moeten duwen) kwamen we weer veilig op de weg. Het werd nog even spannend toen een busje van de beveiliging terug kwam maar mijn dochter en ik deden net of we aan het joggen waren en ze reden ons gelukkig voorbij terwijl ze waarschijnlijk op jacht waren naar een stel inbrekers.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Voor mijn gastric bypass had ik hier niet eens over na hoeven denken. Ik was veel te dik en had nooit over een hoog hek met prikkeldraad kunnen klimmen en die tralies waartussen ik bijna klem kwam te zitten met mijn boobies, daar had ik voorheen nog niet eens met mijn hoofd tussendoor gepast. Ik ben inmiddels 48 kilo kwijt en ben aan het stabiliseren. Dat is hard nodig want ik heb momenteel pannenkoek billen. Wie had ooit kunnen bedenken dat ik zo’n kleine kont zou hebben dat ik oefeningen moet doen om wat meer rondingen te krijgen. Hetzelfde als mijn voeten, die zijn ook gekrompen. Niet echt qua maat maar zeer zeker wel in de breedte. Ik had nog een paar laarsjes in Wide Fit en laatst deed ik ze eens aan, het leek gewoon alsof ik een paar schoenendozen aan mijn voeten had. Mijn voeten schoven alle kanten op dus ik heb ze maar bij de rest van alle veel te grote dingen gegooid. Die stapel is inmiddels gigantisch en ik moet toch maar eens gaan bedenken wat ik ermee ga doen. Misschien handig om dit snel te doen, tenslotte moeten we in december ons huis opleveren en dan hoef ik al die zooi niet meer mee te slepen naar God weet waar.

Sorry voor deze warrige post maar nu zijn jullie een beetje up to date en kan ik weer met een schone lei beginnen. Drukke tijden komen eraan met onze verhuizingen en, niet te vergeten, het Fatima verhaal want ook die pelgrimswandeltocht staat gewoon nog op de agenda. We hebben dan nog wel geen route uitgestippeld maar we hebben al wel ons hotel in Fatima geboekt op 12 en 13 mei want dan is het heiligste der heilige feestjes.

Tot snel! x

P.S. Hierbij nog de link naar het beste ADHD artikel everrrr! Het origineel is van Nadia Salwin maar dat is in het Turks en daar ben ik niet zo goed in. Dit is dus de vertaling:

https://www.alsiklatergrootbenwordik.nl/2017/07/24/deze-tekst-over-adhd-is-één-van-de-beste-die-ik-ooit-heb-gelezen-dit-moet-iedereen-lezen/

 

Advertenties

2 gedachten over “Week 100 of zo: Allemaal geraaskal…

  1. Je zegt wel warrig verhaal maar ik vind het altijd leuk om je blogs te lezen !! Kan me goed voorstellen dat je hoofd vol zit met zo’n verhuizing op de planning ! Stal voor stap en rustig aan. Succes👍👍👍 en wat een prachtig vooruitzicht wat je beschrijft een bed and breackfast , eigen moestuin enzo lijkt me fantastisch allemaal 😁

    Liefs xxx en tot gauw

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s